Een week geleden werd ik nog zwetend wakker, en verlangde ik naar een flinke regenbui. Vrijdagnacht landde ik om half 1 op Schiphol. Mijn ouders, zus en beste vriendin stonden mij daar op te wachten met een grote bos rozen. De koude tempratuur in de hal van Schiphol ervaarde ik als zeer aangenaam. Dat kon ook bijna niet anders. Ik kwam terug van een twee maanden durende werkvakantie op het zonnige Kreta. Hier was het gemiddeld 38 graden. Samen met een vriendin verbleef ik in een hotel waar we geen airco en geen koelkast tot onze beschikking hadden. Dit betekende dat ik iedere dag wakker werd met zweetdruppels op mijn bovenlip. Tijdens mijn verblijf ben ik dus bekent geraakt met de beroemde en bekende ‘zweetsnor’.Als ik nu naar buiten kijk en al die regen zie vallen, verlang ik stiekem weer een beetje naar die zweetsnor. De warme tempraturen, de mooie mensen en de vele zonuren hebben een fijne herinnering bij mij achtergelaten. Maar toen ik op Schiphol stond, met mijn veelte zware koffer, begon het echte leven weer.
Maandag morgen om 9.00 uur liep ik de marketingafdeling van de Playboy binnen. Ik zag er uit als een verzopen kat, want het regende buiten pijpenstelen. Ik had geen idee wat mij die dag te wachten stond. Het was mijn eerste stagedag, ik was zeiknat en stiekem was ik toch wel een beetje zenuwachtig. Ik werd ingewerkt door de oude stagiair. We begonnen met een voorstel rondje. Dit betekende dat ik heel veel gezichten moest onthouden, en nog veel meer moeilijke: ‘de namen’. Dit is altijd een cruciaal moment voor mij. Ook al doe ik nog zo mijn best, ik ben de namen binnen enkele seconden al weer vergeten. Dit is nooit mijn sterkste punt geweest, maar na twee maanden Kreta kwam ik erachter dat ik er nog meer moeite mee had als voorheen. Ik vroeg me af hoe dit kwam: Overmatige drank gebruik? Of de drang naar nicotine (eigenlijk rook ik helemaal niet vast, maar op Kreta wel. En dat eist nu zijn tol).
Na de voorstel ronde werd ik overlaadde met informatie. Gelukkig had Jorieke een handleiding voor mij gemaakt, zodat ik al mijn taken nog eens terug kon lezen in geval van nood. Van school moet ik 20 weken stage lopen. Gelukkig mag je zelf kiezen waar! Ik ben terecht gekomen bij Playboy, ik werk op de marketingafdeling. Wat ik niet had verwacht is dat ik moet wennen aan al die naakten vrouwen in het blad. Natuurlijk wist ik van te voren dat ik hier mee te maken ging krijgen, maar toch vind ik het raar. En waarom ik hier aan moet wennen? Ik heb geen flauw idee. Ik zal op onderzoek uitgaan en jullie mijn bevindingen vertellen in mijn volgende blog…
